Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, mandat członka zarządu wygasa w terminie przewidzianym w art. 202 § 1 k.s.h. także wtedy, gdy według uchwały wspólników powołanie nastąpiło na czas nieokreślony (…)

OPINIA PIOTRA SCHRAMMA 

Uchwala Sądu Najwyższego (III CZP 23/10) podejmuje istotny wątek prawny, związany z regulacją art. 202 k.s.h. Zagadnienie analizowane przez SN związane jest właśnie z dokonaną przez sąd oceną, czy wobec regulacji art. 202 § 1 k.s.h., przepisu stanowiącego, że – o ile umowa spółki „nie stanowi inaczej”, mandat członka zarządu spółki z o.o. wygasa z dniem odbycia zgromadzenia zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za pierwszy pełny rok obrotowy pełnienia funkcji przez członka zarządu – możemy mieć do czynienia z innym momentem wygaśnięcia mandatu nawet wtedy, kiedy umowa spółki „nie stanowi inaczej”. W mej ocenie należy zgodzić się ze stanowiskiem SN, zarówno wtedy, gdy przypomina ono, że art. 202 § 1 k.s.h. jest przepisem iuris dispositivi, co oznacza, że umowa spółki regulować może przedmiotową kwestię odmiennie, jak również wtedy, kiedy Sąd Najwyższy przesądza, że – odmiennie – jeśli umowa spółki „nie stanowi inaczej” niż regulacja art. 202 § 1 k.s.h., wtedy mandat członka zarządu wygasa zgodnie z regulacją art. 202 § 1 k.s.h. Warte jest zauważenia, iż w przypadku odmiennej interpretacji przedmiotowej normy prawnej konieczne byłoby przyjęcie, że mimo literalnej jej treści, tj. nawet jeśli umowa spółki „nie stanowi inaczej”, możliwe jest przyjęcie innego momentu wygaśnięcia mandatu niż wynikający z art. 202 § 1 k.s.h. Ponieważ jednak taka interpretacja pozostawałaby w całości contra treści ww. regulacji, w pełni nieuprawnione byłoby przyjęcie interpretacji odmiennej niż ta, która została zaprezentowana przez SN.