Termin do wystąpienia z żądaniem uznania czynności krzywdzącej wierzyciela za bezskuteczną – glosa – III CZP 99/15

Po uznaniu przez sąd bezskuteczności czynności prawnej dłużnika z osobą trzecią z powodu pokrzywdzenia wierzyciela, termin do wystąpienia z żądaniem uznania bezskuteczności czynności rozporządzającej korzyścią między osobą trzecią a osobą czwartą (art. 534 KC) liczy się od daty jej dokonania.
Uchwała SN z 28.1.2016 r., III CZP 99/15, Biul. SN Nr 1/2016

Wprowadzenie

Przedmiotem analizy SN oraz sądów powszechnych w sprawach zainicjowanych wniesieniem powództwa pauliańskiego jest coraz częściej kwestia instrumentów prawnych pozostających do dyspozycji wierzyciela w sytuacji, w której osoba trzecia dokonuje dalszego rozporządzenia korzyścią majątkową uzyskaną w drodze czynności fraudacyjnej. W myśl art. 531 § 2 KC, wierzyciel może wystąpić bezpośrednio przeciwko osobie, na której rzecz rozporządzenie nastąpiło, jeżeli osoba ta wiedziała o okolicznościach uzasadniających uznanie czynności dłużnika za bezskuteczną albo jeżeli rozporządzenie było nieodpłatne. Ze względu na fakt, że regulacja art. 531 § 2 KC jest w pewnym stopniu fragmentaryczna, a przepis nie zawiera pełnej treści żądania zgłaszanego przez wierzyciela pauliańskiego, w praktyce pojawiły się kontrowersje związane z określeniem terminu, w którym wierzyciel uprawniony jest do skutecznego wytoczenia powództwa przeciwko osobie czwartej. Pomimo doniosłości prawnej i społeczno-gospodarczej zagadnienia, nie było ono dotychczas przedmiotem pogłębionych wypowiedzi w orzecznictwie. Z tego powodu komentowana uchwała, rozstrzygająca tę kwestię, niewątpliwie zasługuje na uwagę. Może ona stanowić również podstawę dla rozstrzygnięcia istotnych kwestii związanych z wytaczaniem powództwa z art. 531 § 2 KC, które ze względu na treść zagadnienia prawnego nie stanowiły przedmiotu rozważań SN.

Zapraszamy do lektury całego artykułu: