Od 1 stycznia dłuższe niż dwumiesięczne terminy płatności można ustalać tylko pomiędzy przedsiębiorstwami o podobnej wielkości. W kontraktach pomiędzy dużymi a małymi firmami będzie obowiązywał sztywny 60-dniowy czas na zapłatę. Firma, która w ciągu trzech kolejnych wybranych miesięcy ma zaległości na poziomie 5 mln złotych naraża się na karę prezesa UOKiK.

Od 1 stycznia 2020 r. przedsiębiorcy muszą dostosować terminy zapłaty do znowelizowanych przepisów regulujących terminy zapłaty w transakcjach handlowych. To za sprawą ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, która zmienia aż 12 ustaw, by zwalczać zatory płatnicze i zapobiegać ustalaniu w umowach nadmiernie wydłużonych terminów zapłaty.

Jej autorem jest Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii, obecnie Ministerstwo Rozwoju. Zdaniem Bernadety Kasztelan-Świetlik, radcy prawnego, wspólnika w kancelarii GESSEL, nowe regulacje będą szczególnie dotkliwe dla dużych przedsiębiorstw, które wykorzystują swoją pozycję w stosunku do małych i średnich firm. Czeka je więcej obowiązków, a także niebezpieczeństwo ukarania przez prezesa UOKiK.

Ustawowe terminy płatności faktur

Przede wszystkim ustawa przewiduje sztywny termin zapłaty, wynoszący 60 dni w transakcjach „asymetrycznych”, czyli pomiędzy dużymi a małymi firmami. Przy czym co do kryteriów określających wielkość firmy ustawa odwołuje się do definicji zawartych w załączniku I rozporządzenia Komisji UE nr 651/2014. Zgodnie z nimi:

  • mikroprzedsiębiorstwo – to przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 10 pracowników i którego roczny obrót lub suma bilansowa nie przekracza 2 mln euro,
  • małe przedsiębiorstwo – to przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub suma bilansowa nie przekracza 10 mln euro,
  • średnie przedsiębiorstwo – to przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 250 pracowników i których obrót nie przekracza 50 mln EUR lub roczna suma bilansowa nie przekracza 43 mln euro.
  • duże przedsiębiorstwo – to przedsiębiorstwa inne niż wskazane w pkt. 1-3 powyżej. (...)

Pełna treść artykułu znajduje się na stronie www.prawo.pl