fbpx

Wprowadzenie

Kwestia podstaw zaskarżania uchwał zgromadzenia wspólników, a w jej ramach dopuszczalność wyróżniania kategorii uchwał nieistniejących, stanowi jeden z podstawowych problemów w doktrynie prawa spółek, którego źródła można odnaleźć w literaturze przedwojennej. Spór dotyczy charakteru prawnego sprzecznych z prawem uchwał i tego, czy kodeks zawiera wyczerpujący katalog podstaw zaskarżenia. Zasadniczym problemem jest kwestia, czy dopuszczalne jest formułowanie powództwa o ustalenie nieistnienia uchwały w trybie art. 189 k.p.c. Glosowane orzeczenie to kolejny głos w sporze.

1. Wyrok Sądu Najwyższego z 20 grudnia 2017 r., I CSK 160/176

W katalogu przyczyn nieistnienia uchwały bez wątpienia mieści się również sytuacja, gdy uchwała została podjęta przez organ nieistniejący […]. Definiując uchwałę „nieistniejącą”, należy przyjąć, że jest to uchwała podjęta nie przez organ spółdzielni, lecz przez osoby, które w momencie jej podejmowania nie posiadały statusu prawnego organu. Jeżeli więc w takiej sytuacji uchwała w rzeczywistości nie zapadła, to nie sposób mówić o niej, że jest ona skuteczna lub bezskuteczna, uchwała bowiem w takim wypadku nie istnieje. (…)

Cały tekst dostępny tutaj: Glosa do Wyroku Sądu Najwyższego z 20 Grudnia 2017 r., I CSK 160/17